vrijdag, december 04, 2015

Pinda's




Hoewel de televisie, een probaat slaapmiddel, niet aanstaat, sukkel ik steeds op de bank in slaap. Iedere keer schrik ik na een paar minuten wakker. Ik heb geen alcohol gedronken, anders zou ik langer slapen. Tot ik spierpijn in mijn nek krijg.

Vroeger viel ik zo weleens in slaap met een glas bier of wijn in de hand. Dan had ik iets te veel gedronken. Terwijl ik sliep, bleef het glas onbewogen in mijn hand. Als ik wakker werd, dronk ik verder, alsof er niets was gebeurd. Of ik vervolgde de zin waarin ik met mijn zatte kop was blijven steken. Op de dag dat er wel een glas rode wijn in mijn schoot kieperde, wist ik dat mijn jeugd voorbij was en de gebreken gloorden aan de horizon.

Op het internet staat dat pinda's geen noten zijn, maar peulvruchten en dat peulvruchten gezond zijn. Op het woord olienoot rust voortaan een taboe. Omdat ik het dommelen zat ben en vind dat ik iets gezonds moet eten, pak ik een hand pelpinda's en eet die op. Ik drink er sterke koffie bij en denk dat ik zo wel weer toe ben aan het boek dat uit mijn handen op de bank is gegleden. Het gaat over het verband der dingen. Althans, dat zegt de schrijfster op het internet.

Foto: auteur


1 opmerking:

Wim Jilleba zei

Leuk verhaal, Kees. De pinda's doen mij denken aan mijn jeugd van voor de oorlog. Op zaterdagavond(vaker kon niet)kregen mijn twee zussen en ik ieder tien pinda's. Wij noemden het olienoten. Als er een rotte of een schreuf van een noot in de schil zat kregen we een andere. Soms was er toch herrie als een zus van mij begon te kijven dat ik weer grotere noten gekregen had dan zij. Die meiden dachten altijd dat ik door mijn moeder werd voorgetrokken.