dinsdag, april 18, 2017

Knockin' on Heaven's Door




Een neef van mijn moeder vrat met Pasen altijd een ongelofelijke hoeveelheid eieren. Ik geloof dat zijn record op twee├źndertig stuks per dag stond. Hij is jong gestorven, niet door die eieren, maar hij had een nogal hechte vriendschap met koning Alcohol en niet iedere boom is bereid een stap opzij te doen. Dat komt meer voor in landelijke gemeentes met schilderachtig omzoomde B-wegen. Ik denk met Pasen altijd even aan die man en zijn eieren: Knockin' on Heaven's Door, een lied dat in die dagen altijd actueel is. Het is trouwens een tijd waarin ik graag kijk naar Monty Python's Life of Brian. Daarna loop ik nog lang met het lied Always look on the bright side of life in mijn kop. Je moet wel, want het is al jaren traditie dat het tijdens de paasdagen kouder is dan met kerst. (Kenners van mijn werk weten waarom ik kerst nooit met een hoofdletter schrijf, maar dit terzijde.)

Stella was nog niet zo lang in Nederland toen we de paasdagen eens doorbrachten in het hoge noorden. Het Groninger Ommeland lag er berijpt bij. Er zat nog veel gas in de grond, zodat er maar weinig scheef stond. Als er al iets in verval was, was dat de schuld van communisten uit Oude Pekela en omstreken, waar ze geloofden in pedo-clowns en kelders voor kleuterseks onder basisscholen. In het huis waar we logeerden hadden ze twee kinderen, stoere meiden van drie en vijf, die op paasochtend zo uit hun bed op blote voetjes eieren gingen zoeken in de tuin.

Als ik Knockin' on Heaven's Door hoor, moet ik aan mijn goede vriend Lupius denken. Hij is ook jong gestorven, aan een enge ziekte. Hij had bepaald dat het, gezongen door Bob Dylan, op zijn begrafenis werd gespeeld. Daarna droegen we met zes vrienden de kist naar het graf. Het was een ijzige ochtend, er lang sneeuw. Het leek wel Pasen.


Foto: Kees Klok


Geen opmerkingen: